En nu?

Regering van lopende zaken?

Regering van nationale unie?

Business as usual?

Reynders I ?

Verhofstadt III?

Martens IX?

“Dear Barack, would you like to become P.M. of Belgium?”

Dedecker I?

Albert I?

Wie het weet, mag het zeggen! Ergens wel spannend…

CD&V= Céder Devant la Vérité?

Man man.

Pieter De Crem ontkent eerst bij hoog en laag dat zijn woordvoerder met de baas van een inmiddels berucht café in New York heeft gebeld om vervolgens schoorvoetend te moeten toegeven dat voornoemd telefonisch contact er toch is geweest. [Link]

Yves Leterme stelt eerst bij hoog en laag dat er al 2 jaar geen contacten zijn geweest met de echtgenoot van een van de drie raadsheren die zich over de Fortis zaak moesten buigen, doch moet nu toegeven dat dit toch het geval is geweest. [Link]

Goed bestuur zekers?

Het Fortis-arrest: why oh why?

Het Fortis-arrest. Er is al veel inkt over gevloeid en heelder keyboards hebben er menig toetsaanslagen door moeten verduren.

Over de juridische redenering laat ik me niet uit. Daarvoor ken ik het dossier niet goed genoeg. Bovendien is dit een zo complex en uitgebreid dossier dat er meerdere juridische oplossingen voor te vinden zijn.

[Zijsprong] Dit gebeurt overigens wel vaker, dat een bepaald dossier tot meerdere juridische oplossingen aanleiding kan geven die op zich allemaal juist zijn. [Einde zijsprong].

Maar wat ik niet begrijp, is waarom de regering dit niet als een godsgeschenk beschouwt om opnieuw aan tafel te gaan zitten en betere voorwaarden te onderhandelen of zelfs de deal carrément af te blazen?! Het gros van de financiële storm lijkt voorbij, zodat het risico op een instorting van Fortis Bank een stuk lager ligt dan in de hectische september/oktober periode.

Komaan, Yves, stap naar Bos(kabouter) en zeg hem dat de verkoop/splitsing niet kan doorgaan gelet op het arrest. Trap de deur van de PNB-Paribas kantoren open (of beter nog: die van het Elysée) en zeg onze Franse zuiderburen dat we ons financieel kroonjuweel behouden!

Maar wat doet de regering? Krek het tegenovergestelde. Alle mogelijke pistes onderzoeken om het arrest te verbreken, onaanvaardbare uitspraken over de betrokken rechters doen en vooral alles op alles zetten om toch maar de verkoop door te duwen.

Why oh why?

Laten we het maar op onkunde houden, op een totaal gebrek aan strategisch aanvoelen, op de zoveelste miskleun van deze regering.

Of wil de regering toch minstens één splitsting op haar actief kunnen schrijven? (…)

Euh… ellup?

Zoals Matthieu terecht opmerkt zijn de afbeeldingen bij mijn 2 vorige posts verdwenen. So I think to myself: “laten we ze gewoon opnieuw uploaden i.p.v. uren te zoeken achter de specifieke reden waarom ze plots naar de eeuwige jachtvelden verdwenen zijn.”

Zo gezegd, zo gedaan. Alleen…. krijg ik deze foutmelding:

“Unable to create directory /usr/local/ndn/web/oneclicks/wordpress/wp-content/uploads/2008/12. Is its parent directory writable by the server?”

Euh… exkjoes mie?

1. Wat betekent dat beestje?

2. En vooral, wat doe ik eraan?!

Eeuwige dankbaarheid is uw lot!

True dat too.

Van het quasi altijd briljante HappySad. (c) 2008 Jeroen.

What…on…earth?!

Ik stationeer het gezinsvoertuig, stop de motor, zet de handrem aan en sta op het punt de wagen te verlaten wanneer plots mijn aandacht getrokken wordt door een sticker op de achterruit van de wagen voor de onze. Wat? Nee. Huh?!

Kijk zelf maar:

Practical joke?

Bittere ernst?

Extra inkomstenbron voor de Katholieke Kerk?

En bonusvraag: zou de chauffeur nog steeds zijn gordel moeten aandoen?

“So, she smokes”

Ofte een van de vele hilarische replieken in de door ondergetekende net ontdekte The Royal Tenenbaums. Absolute aanrader zowel op vlak van originaliteit, verhaal, acteerprestaties als decors. Een pareltje van de 7e kunst!

Druk druk druk

Dat is het hier ten huize M443. De ene brand is nog niet geblust of er dienen zich al 7 anderen aan. Mails, faxen, brieven, postduiven, ze vliegen lustig rond!

En bij u?

Blog=alibi?

Ik vroeg in een van mijn vorige posts of u nog wist wat u deed op 13 maart 2005. Twee ervaren bloggers (als ze nog even doorgaan herkwalificeer ik ze overigens in “blogoudjes”) verwezen dienaangaande naar wat zij op die dag op hun respectievelijke blogs hebben uiteengezet. H had het meer bepaald over zijn voorliefde over public meetings with Mrs. Palm and her five daughters (zie comments op deze post), terwijl M zijn ervaringen vermeldde met WoW, 3 vreemde mannen en een lichtroze mijt… Je zou voorwaar beginnen geloven dat PDC’s kwalificatie van de blogwereld als zijnde een zootje ongeregeld toch nog een grond des waarheids bevat!

Toen vroeg ik me plots af: wanneer zal iemand voor het eerst zijn blog als alibi inroepen?

Niet zozeer voor wat de omschrijving van zijn/haar dag, want je kan schrijven wat je wil en een moordenaar zal gebruikelijk geen blogpost onder de noemer “Ik heb net iemand naar de andere kant geholpen” op zijn blogstek plaatsen.

Nee, het is eerder het feit dat men op het kritieke moment blogde dat als alibi zou worden ingeroepen. Genre “ik kan het niet geweest zijn, aangezien ik die dag om 23.15 u. net een blogpost aan het schrijven was. Ten bewijze waarvan ik u verwijs naar mijn lange tekst die om 23.22 u. online is gegaan.”

Mijne kleine teen zegt me dat dit vroeg of laat zal aangegeven worden als alibi (als het al niet ergens in een boek of tv-programma gebruikt is).

En kan je dan zeuren? Kan je ervoor zorgen dat een welbepaalde tekst op een welbepaald uur online wordt gezet, terwijl je 50 kilometer verderop net het bloed van dat slagersmes aan het afvegen bent?

Jaja, bloggen kent meer toepassingen dan men op het eerste zicht zou vermoeden!

Great minds think alike.

Vergelijk:

- het laatste argument van deze post;

met

- deze cartoon.

CQFD. Case closed.