1. When you already know that Matt Santos was based on Barack Obama (meaning that art imitated life, which in turn imitated art by having Obama elected), which is kind of weird;

2. making it even weirder when you realise that both Arnold Vinick and John McCain are older men which have a reputation of being mavericks ànd lack the profound faith so desired by the right wing of the republican party;

3. forcing both to chose a vp candidate which is very religious, meaning the similiraties between the tv-series and the 2008 elections become really striking;

4. now to top it all off, it turns out that Joe Biden bears a eerily close ressemblance to the late John Spencer, who played Leo McGarry, as evidenced below:

= ?

Well, if Joe Biden has a heart attack in the coming months, I would get really worried!

En dan de beruchte “vijf minuten politieke moed”.

Mag ik bij deze een dringende oproep doen aan de Dames en Heren Politici om eens vijf minuten échte politieke moed te vertonen en derhalve ondermeer:

- vanaf heden mensen te benoemen op basis van hun competenties, niet op basis van hun partijkaart, terug te leveren vriendendiensten, respecteren van politico-communatauraire-levensgezindsheidsgerelateerde evenwichtsoefeningen;

- invoeren van werkdrukmetingen voor alle openbare diensten (incl. ambtenaren, magistraten, politiek personeel and the likes);

- geven van de benodigde (menselijke) middelen aan de fiscale overheidsdiensten (betere fiscale controle = betere inning = meer opbrengsten = mogelijkheid om de globale belastingdruk te doen zakken = spontanere betalingen = iedereen content);

- schrappen van alle “raden van bestuur” van de vele semi-overheidsorganen, die dienst doen als parking voor (ex-)politiekers die men ergens anders niet kwijt raakt (zie ook “Ethias” & “Financiële crisis” & “raad van bestuur” & “vele politiekers” & “nog meer zitpenningen” & “desondanks niets zien aankomen”);

- degelijke wetgeving uitvaardigen ipv haastwerk dat vol met schrijffouten, inconsequenties en andere onjuistheden zit;

- vooraleer nieuwe wetgeving uit te vaardigen na te gaan a) of deze echt nodig is; b) of deze compatibel is met bestaande wetgeving; c) wat de impact is op de maatschappij en d) of deze überhaupt uitvoerbaar is;

- eens grondig nadenken over de structuurniveau’s in ons land. Ik bedoel maar: gemeentes, provincies, gewesten, gemeenschappen en federaal niveau?!

- eerlijk te communiceren en transparante documenten voor te leggen (denk aan: begroting om maar iets te zeggen).

And last but definitely not least, leren denken op lange termijn en beslissingen leren nemen waarin het belang van de gemeenschap primeert veeleer dan zich beperken tot het uitdelen van cadeau’s met een (vermeend) electoraal gewin op korte termijn. Dit houdt in dat een politieker die echt politieke moed vertoont het moet aandurven om onpopulaire beslissingen te nemen, tegen de haren van zijn electoraat in te strijken en de storm van voren moet kunnen trotseren, ja zelfs zijn herverkiezing moet durven opofferen aan een visie die op lange termijn de gemeenschap ten goede komt.

Een hint, beste Dames en Heren Politici: een plaats in de geschiedenisboeken verwerft men door visionair te zijn, niet door als een halve Sinterklaas cadeautjes uit te delen waarvan de bestemmelingen achteraf toch de factuur gepresenteerd krijgen.

Rondom het artikel staan de logo’s van de betrokken bedrijven.

En wat zag mijn lodderig oog, zo in het midden onderaan?

Een bedrijf genaamd “Smurfit Kappa”. Smurf - it Kappa ?! You gotta be kiddin’ me!

En, nee hoor, het bestaat wel degelijk en is blijkbaar een van de toonaangevende papierverpakkingsbedrijven.

En, ja hoor, op hun website domineert geheel toepasselijk het smurfenblauw:

Hoe vaak zouden ze hierover al aangesproken zijn?

Hoe vaak zouden mensen spontaan het lied van Vader Abraham aangevat hebben wanneer iemand van de Turnhoutse vestiging hen belde met het onsterfelijke “Hallo, hier Smurf it Kappa…”?

Ik heb verdraaid veel zin om hen eens te contacteren…

Overigens mogen ze wél eens hun smurfware upsmurfen, aangezien de volgende popsmurf versmurft wanneer je op hun websmurf s(m)urft:

I.E. 6 als “modern browser”? Netscape 7 !?

Ze smurfen achter daar bij Smurfit!

[Via het vaak meesterlijke Worth1000]

En bij u?

E-Mino’s Grote Computeroverzicht.

Tussen haakjes staat telkens het jaar van aankoop en het jaar dat de computer in kwestie verkocht/weggesmeten/weggegeven werd.

01. Atari 2600 [1979-1982]

Mijn eerste computer! Een dikke bak (het was nog de eerste versie), met - dacht ik - echt hout. Werd geleverd met één cartridge met 32 spelletjes op. Echte plug-and-play (lees: verbinden met de tv en hops, je was vertrokken). Uuuuuuuren gespeeld met spelletjes als Empire Strikes Back, Spider-Man e.v.a.

Fun fact: Van het ET-spel voor de Atari 2600 zijn er zodanig teveel stuks gemaakt dat er een ravijn in Mexico gevuld is met letterlijk honderdduizenden cartridges!

02. Commodore 64 [1983-1987]

Gekocht in 1983 aan de toen nog royale prijs van 25.000 BEF. Met cassetterecorder. Duizenden uren mee gespeeld én geprogrammeerd (zijn er nog bij wie het woord “sprites” aan iets anders doet denken dan een merk frisdrank?). De cassetterecorder uiteindelijk vervangen door mijn eerste diskdrive in 1985. Verkocht via een aankondiging in de Koopjeskrant.

Fun fact: de C64 is de meest verkochte home computer ooit.

03. Amiga 500 [1987-nu]

Ja, ik heb hem nog altijd, mijn Amiga 500. Oerdegelijke machine! (hij wordt nog regelmatig bovengehaald en spint nog altijd als tevoren, hoeveel pc’s zullen dat kunnen zeggen na 2 decennia?). De Amiga was zijn tijd ver vooruit en had o.a. een Windows-achtig systeem en echte multitasking lang voor de pc of zelfs maar de Mac hiermee op de proppen kwam. Verkeerde beleidskeuzes bij Commodore hebben de Amiga echter de nek omgedraaid. Driewerf helaas! Er is nog een community actief, maar ze krimpt jaarlijks steeds sneller.

Fun fact: in 1987 geloofden mensen je niet toen je zei dat computers stemgeluiden konden weergeven. De Amiga gaf hen ongelijk.

04. 286 [1992-1995]

Mijn eerste pc. Een 286. Zwaar. Zwart/wit. Geen windows. Enkel Dos. Goed voor wat primitieve tekstverwerking.

05. Atari 800 [1994-1997]

De eerste computer die ik “voor de fun” gekocht heb. In Cannes. Aan 500 Franse Franc. Heb er een paar spelletjes op gespeeld. Roemloos ten onder gegaan toen ik er mijn schroevendraaier op los liet…

06. Pentium [1995-1998]

Een van de fameuze Pentiums (Pentia?) mét foute chip, waardoor sommige berekeningen de boel totaal verkeerd lieten gaan. Eindelijk echte windows thuis.

07. Pentium [1998-2003]

De eerste pc die ik zelf gekocht heb voor het werk. Een Packard-Bell. Degelijke machine, maar zwaaaaare 17 inch monitor (van flatscreens was toen nog geen sprake).

08. Kloon pc [1998-2002]

De eerste - en enige - maal in mijn leven dat ik een merkloze kloon heb gekocht. Veel problemen mee gehad en vaak vervangstukken moeten insteken.

Fun fact: bij de zoveelste herinstallatie botste ik steeds maar op een “virus found” melding. Bleek dat het om Windows ging…

09. PS1 [1999-2002]

PS1. Lara Croft. Nuff said.

10. Laptop 1 [1999-2003]

Mijn eerste laptop. Ik dacht een Dell. Tweedehands gekocht. Bitter weinig mee gedaan (de tijd was er nog niet rijp voor wat mij betreft).

11. PS2 [2001-nu]

De grafische effecten waren overdonderend, zeker als je met een projector kon werken. Devil May Cry staat bij mijn favorieten. Echt veel waar voor je geld.

12. Amiga 2000 [2002-2004]

De doodstrijd van de Amiga was voorbij. En de tijden waarin je overal wel koopjes op de kop kon tikken waren aangebroken. Ik denk dat ik voor deze Amiga 2000 een goede 50 € heb betaald. Ook hier werd de schroevendraaier echter als winnaar uitgeroepen…

13. Pentium [2002-2008]

Zie mijn vorige blogpost.

14. Dell PC [2003-nu]

Mijn professionele pc. In 2003 een snelheidsmonster. Heden ten dage verdacht veel interesse aan het vertonen voor lidmaatschap in de Orde der Slak.

15. Amiga 1000 [2003-nu]

Ook op de kop kunnen tikken, een Amiga 1000. De allereerste generatie Amiga’s. Zonder Workbench op EPROM zodat je die eerst moest inladen per disk.

Een pareltje van design met de mogelijkheid om je toetsenbord onder de unit te kunnen plaatsen.

16. Vectrex [2003-2007]

Ook een puur stukje nostalgie dat ik op eBay op de kop heb kunnen tikken. De computer en de monitor waren één enkele unit (wie vond Mac ook alweer zo vernieuwend?).

Fun fact: de lay-out van het scherm veranderde je door een andere cover vooraan de monitor te plaatsen.

17. Laptop 2 [2004-2007]

Een knoert van een 17 inch laptop. Superpromotie bij Blokker. Al bij al met die machine mijn eerste stappen in de laptopwereld gezet. Dankzij zijn gewicht kwam ieder gebruik overeen met een gratis sessie body building…

18. Commodore 64 [2004-nu]

Geschonken door een dierbare vriend: een C64! Memories…

19. C32 [2004-2007]

De laatste poging van Commodore om een tanend marktaandeel alsnog te doen keren. De eerste 32 bit machine. Het mocht helaas allemaal niet meer baten.

20. C64 joystick [2005-nu]

Een joystick waarin een heuse C64 verwerkt zit. Mét een twintigtal spellen. Impossible Missions blijft 20 jaar na zijn releasedatum nog steeds even verslavend!

21. Laptop 3 [2007-nu]

Een HP. Vrij licht. Dagelijks gebruikt, thuis en op de trein.

22. Wii [2007-nu]

Wii sports! Super Mario Galaxies! Wii Fit! Nog nooit een computer gezien die er in slaagde om alle generaties door elkaar heen zo te boeien (letterlijk gaande van onze dochter naar mijn schoonvader).

…

22 and counting!

…

En u? Ja u, hoeveel computers heeft u zo al versleten? Bij deze een stokske naar Michel, Lectrr, Clo en Sara, hetzij allemaal mensen die m.i. wel een zekere interesse in onze digitale compagnons hebben!

Doch het “bijzonderste” was wel dit:

Jawel, dames en heren, mijn desktop is weg. Vijf jaar lang heeft deze computer mij trouwe diensten geleverd, avonden werden hieraan gespendeerd, zo’n 20.000 mails werden langs zijn kabels de wereld ingezonden, er werd op Geskyped, geGmaild, gesurft dat het geen naam had en honderden documenten zagen er het levenslicht.

Maar sinds de intrede van een nieuwe laptop en het gemak om overal in huizes met dat ding te kunnen werken, was mijn desktop aan een nieuwe hobby begonnen: stof vergaren.

En nu er een jaardikke laag op rustte, was het tijd om hem een nieuwe bestemming te geven, richting mensen die computers goed kunnen gebruiken, doch er de middelen niet voor hebben.

Het ga je goed! Moge je nog vele jaren trouwe diensten leveren!

P.S. Ergens wel vreemd, weten dat dit hoogstwaarschijnlijk de laatste keer was dat ik een computer gekocht heb met een diskettelezer. Nog zo’n tijdperk dat afgesloten geraakt.

Man man, wat vliegt de tijd toch snel… Is het echt al drie jaar dat ze ter wereld kwam, als een lange, paarse paling, rillend, wenend, aan de moederborst schuilend tegen die gemene, boze buitenwereld? Is het echt al drie jaar dat zij dag in dag uit in onze gedachten zit, steeds het voorwerp van onze innige affectie en liefde, vaak lachend, nog vaker vertederend, steeds lerend, soms lastig, nog somser met kom-hier-dat-ik-u-achter-het-behang-plak-gedrag? Is het echt al drie jaar dat zij een voortdurende evolutie doorgaat, vertrekkend vanuit een hulpeloos wezentje dat niets kan naar een kleine meid die naar school gaat, twee talen (soms door elkaar) spreekt, zichzelf (grotendeels) uitkleedt, zich (iets minder grotendeels) aankleedt, ons terechtwijst wanneer we inconsequent zijn, deugnieterij heeft ontdekt, al kan toegeven wanneer ze moe is, ons met enorm veel wederliefde bejegent en dapper met ons mee-eet?

Al drie jaar…

Tijd echter om het een en ander te digitaliseren en op DVD over te zetten zodat die 2 videorecorders en dertigtal tapes (waaronder een aantal NTSC-tapes) naar de eeuwige jachtvelden kunnen verhuizen.

Heeft iemand hier ervaring mee? Ga ik over de pc? Zo ja, welke kabel is hiervoor vereist? En welke programma’s zijn daartoe geschikt?

Of kent u een bedrijf dat dit netjes doet aan een goede prijs?

(c) 2008 Kartoen - check it out if you haven’t seen it.