M443

Er rolde een reclamemail binnen van Combell, waarin o.a. het volgende te lezen staat:

Eventjes geklikt op de aangegeven link en presto:

U merke het sterretje op bij het woord “ongelimiteerd” dat verwijst naar een ingebouwde beperking. Uw back-up mogelijkheden zijn ongelimiteerd voor zover uw gedrag maar beantwoordt aan de heerlijke vage notie van een “fair use policy”.

Combell heeft blijkbaar lessen geleerd uit de klappen die BASE heeft gekregen toen zij enige jaren geleden haar BASE Unlimited formule op de markt gooide. Algauw bleken meerdere gebruikers unlimited letterlijk te nemen en derhalve quasi permanent te bellen. Long story short: BASE gooide de ergste gevallen buiten, werd op het matje geroepen door opperconsumentenbeschermster F. Van den Bossche, vond een compromis en voorziet sindsdien dat Unlimited slechts onbeperkt is voor zover het aan een “normaal gebruik” beantwoordt.

Zo bijvoorbeeld ook heden ten dage bij het Base Business unlimited aanbod:

Ik heb eventjes rondgesurft en in werkelijkheid slechts een abonnementsformule gevonden die blijkbaar écht onbeperkt is. Het UGC-filmabonnement voorziet in werkelijkheid een paar gebruiksvoorwaarden (er moet plaats zijn in de zaal, het abonnement is strikt persoonlijk én u dient zich te gedragen), doch voor de rest kunt u - lopende de duurtijd van uw abonnement - onbeperkt films zien, herzien en nog eens zien in de deelnemende bioscopen.

Moraal van dit verhaal: hoe eenzelfde woord een andere betekenis kan hebben in het dagdagelijks taalgebruik enerzijds en in marketingtermen anderzijds!

Ook onze beroepsgroep (de advocatuur, red.) ontsnapt niet aan de reclamegesel. Geregeld ontvangen wij derhalve publiciteit voor allerhande vormingen, boeken, tijdschriften en andere publicaties.

Gisteren ontving ik er eentje voor een bepaald type wetboeken. En wat zag mijn lodderig oog:

Jamaarneezoniethé! Call it nitpicking, kommaneukerij of eenvoudig gezaag, maar juste is juste!

10 % korting op 88 € = 8.8€, zodat de nieuwe totaalprijs 79,2 € dient te zijn. Net zoals 10% korting op 135 € een nieuwe totaalprijs van 121,5 € oplevert.

Zelfs met de nobele kunst van het afronden geraak je er niet. Vermeld dan 11 % korting (klinkt nog beter ook!) of pas de prijzen aan!

En dan zijn juristen verbaasd dat ze de reputatie hebben geen wiskundige knobbel te hebben…

Beste lezers, welkom bij alweer een nieuwe rubriek op M443 : reclame doorgelicht!

Ach, reclame, we zijn er zodanig door omringd dat we er niet eens meer bij stilstaan. Sla heden ten dage gelijk welke publicatie open, bekijk eender welk tv-programma, surf naar een lukraak geselecteerde website of loop door een willekeurig gekozen stad of dorp en u wordt om de oren geslagen met tonnen reclame, weze het als 20 m2 affiche, onder de vorm van advertenties, banners, pop-ups, jingles, “met dank aan beenhouwer Den Dikken Os”, irritante woordspelingen, buskotposters, dan wel andere vormen van promotionele uitingen. U vindt ze letterlijk overal (tip: probeer eens een reclamevrije dag door te brengen en u zult zien hoe erg het gesteld is).

Maar bon, aangezien we toch - willen of niet - onze dagdagelijkse portie reclame door de strot geduwd krijgen, kunnen we even goed van de nood een deugd maken. Vandaar deze nieuwe rubriek, waarin opvallende reclames worden doorgelicht. “Opvallend” verwijst hier overigens zowel naar fantastisch goed gevonden reclames als ondingen die de naam advertentie niet waard zijn.

Bijt de spits af, de nieuwe reclame voor Keno, een der vele gokspelen van de Nationale Loterij.

Ik zag de banner vandaag op de site van De Standaard staan en ik dacht… what… on… earth? Keno goes Kamasutra? Even rondgesurft en, ja hoor, mijn eerste indruk was de juiste. Ten bewijze, deze collage:

Mijn eerste reactie daarbij: waarom? Waarom voelt zelfs een bedrijf als de Nationale Loterij de noodzaak om een sexuele connotatie te gebruiken om een toch vrij banaal product als Keno te slijten? Om dit spel een “sexier imago” te verlenen? Om de spelers tot meer consumptie aan te zetten? Om zo een link te creëren tussen Keno spelen en de acrobatische, gedurfde toer opgaan? Ik zie het zo al gebeuren in het modale Vlaamsche huisgezin. Kindjes liggen in bed, vader kijkt moeder de vrouw aan en zegt “wel, schatje, gaan we vanavond eens Kenoën?“. Wink wink, nudge nudge.

Zucht.

Nutteloos. Misplaatst. En m.i. totaal mislukt als reclame.

Wat u?