Het vermadelijde hoofd(pijn)doekendebat.

Het is om een punthoofd van te krijgen, dat hoofddoekendebat!

Niet alleen omdat de politici zich eens te meer niet van hun beste kant laten zien (tenzij je hun achterste als uitvloeisel van de zo geroemde struisvogelpolitiek als hun beste kant zou bestempelen), doch vooral omdat dit debat m.i. maar een uiting is van een veel dieperliggend sluimendere kwestie: wat verlangen / eisen wij van onze broeders en zusters wiens (over)(groot)ouders niet in dit landje geboren zijn?

Men vraagt immers om geen hoofddoek te dragen op school, aangezien dit zou indruisen tegen de gelijkheid tussen de geslachten (de hoofddoek als modern verdrukkingsmiddel). Tegenargumenten als daar zijn godsdienstvrijheid, baas over eigen hoofd e.d.m. worden onder de mat geveegd. Intussen wordt de spreekwoordelijke kam bovengehaald en wordt alle jongedames erover geschoren. Wanneer de rechtspraak roet in het eten dreigt te gooien (lees: een advies van de adviseur bij de RvS dat, indien gevolgd, tot opheffing van het verbod zou leiden), gaat men een versnelling hoger schakelen en komt er dus een algemeen verbod. “Ok”, reageren sommigen, “geen probleem, we richten onze eigen scholen dan wel op”. Daarop springt de politiek in een kramp en wordt ook dat voorstel prompt afgeschoten. Damned if you do, damned if you don’t.

Is het hoofddoekendebat geen pars pro toto? Wordt het niet tijd om voor eens en voor altijd eens duidelijk te maken hoe we omgaan met “den vreemde medemensch”? Wat aanvaarden we als maatschappij en waar trekken we de grens? Willen we dat “onze Ali” vanaf nu steak met frieten eet, een veredeld Brabants-Antwerps Nederlands praat, naar VTM kijkt en CD&V stemt? Of is er geen probleem indien de genaamde Ali zijn oorspronkelijke roots ook in het openbaar kenbaar maakt?

Of gaan we naar een compromis: een aantal basiswaarden die verplicht aanvaard moeten worden indien men in België wenst te wonen met daarboven vrijheid voor eenieder? Zo ja, over welke waarden spreken we dan? En vooral, hoe verzoenen we die met elkaar? Want in het hoofddoekendebat wordt te pas en te onpas met gelijkheid der geslachten gezwaaid als zijnde een grondwaarde. Nochtans is de godsdienstvrijheid evenzeer een basisrecht. Hoe verhoudt de ene zich tot de andere? Is er een hiërarchie?

Zou het geen idee zijn om eens een breed maatschappelijk debat te voeren, die waarden vast te leggen zodat eenieder weet waar zich aan te houden i.p.v. om de zoveel tijd paniekvoetbal te moeten spelen en opkomende brandjes op voorlopige wijze te blussen, zodat ze onderhuids lekker kunnen blijven voortsmeulen?

Zachte heelmeesters maken stinkende wonden, ook in de maatschappij. Struisvogels: u gelieve zich te onthouden.