Stop met aan de zijlijn te staan!

Om uit de heersende crisis te ontsnappen doen diverse theorieën de ronde, gaande van meer overheidsuitgaven naar het verhogen van het netto-loon, waarbij het herstel van het financieel stelsel tot het nemen van een rist technische maatregelen (tijdelijke werkloosheid bedienden bijv.) niet onvermeld mag gelaten worden. Ze hebben ongetwijfeld allemaal (in min of meerdere mate) hun nut, maar het zijn toch ook ten dele lapmiddelen die vooral aan koortsbestrijding doen. Ze verminderen de ergste crisispijn, maar lossen in de long run weinig tot niets op (en als sommige maatregelen tot “verworven rechten” vervellen maken ze de situatie in de long run zelfs erger, doch dat is een ander debat).

Eén oplossing is van een andere natuur: innovatie. Het bedenken van nieuwe technieken, het ontwikkelen van vernieuwende concepten, het uitwerken van iets revolutionairs: het versterkt onze economische positie en zorgt voor groei op lange termijn.

Tegelijkertijd zullen velen bij het aanhoren van innovatie de bedenking maken: “fantastisch idee, maar ik laat het aan anderen over”. Velen zijn geroepen, weinigen durven ook maar te proberen om tot de uitverkorenen te behoren en blijven derhalve hun bestaande job uitoefenen (soms uit de begrijpelijke, al dan niet terechte, schrik om die te verliezen). Zo geraken we er natuurlijk niet.

Dat innovatie wel degelijk lonend is, bewijzen Jean Zurstrassen en Grégoire de Streel. Alhoewel beiden amper vier decennia op deze aardbol rondlopen hebben ze al een drietal bedrijfjes opgericht én inmiddels verkocht. Bedrijfjes die luisteren naar namen als Skynet, Keytrade en nu Tunz. De eerste twee zullen ongetwijfeld vele belletjes doen rinkelen, de laatste waarschijnlijk binnenkort ook (meer info, zie DS van vandaag, blz. E4).

Kortom, het kan. Men kan innoverend zijn én succesvol. Het verlaten van platgetreden paden, het oproeien tegen de kritiekstroom in (“dat zal nooit werken!”), het koppig blijven sleutelen aan zijn concept, het kan.

Vandaar deze oproep: in plaats van te blijven morren over de crisis, in plaats van als angsthazen in een hoekje te blijven zitten, in plaats van anderen het ‘vuile’ werk te laten opknappen, laten we het eens zelf proberen. De blogwereld (schrijvers én lezers) omvat vele creatieve geesten en een schat aan (technische) kennis en creativiteit. Leg die kennis en creativiteit samen, gooi er een paar goede brainstormsessies op los en, wie weet wat er kan opborrelen.

Het een en ander hoeft niet eens veel moeite en al zeker geen geld te kosten. Desnoods werken we via een Google doc zodat iedereen van achter zijn computer ideeën kan neerpennen. Voor zij die verder willen gaan kan een vergadering belegd worden waarbij het nuttige aan het aangename kan gekoppeld worden. In het allerslechtste geval “verliest” iedere deelnemer een paar uur tijd, in het beste geval, tja… the sky is the limit, zeker?

Je moet daarbij geen “techneut” zijn om mee te doen. Innovatie kan op alle domeinen toeslaan. Om maar een recent voorbeeld te noemen: speculoospasta. Doodeenvoudig en alsnog vernieuwend en derhalve commercieel een groot succes.

Ieder heeft zijn eigen talent, ieder heeft zijn capaciteiten. Persoonlijk ben ik technisch niet zo onderlegd, doch ik heb een gezonde dosis verbeelding en de nodige juridische kennis om dat aspect onder handen te nemen.

Dus, bij deze: laten we stoppen met aan de zijlijn te staan. Laten we de handen uit de mouwen steken en eens kijken of we tot innovatie kunnen overgaan. Of, om het met een veelgehoorde kreet te zeggen: laten we aantonen dat “yes, we can!”.

U vindt deze oproep misschien naïef. So be it. Naïviteit is voor mij de zuster van creatie. Ik geloof er in ieder geval in en hoop van sommige lezers en medebloggers hetzelfde.

Zij die willen meedoen, laat iets weten in de comments of stuur me een mailtje naar info apestaart m443 punt com. Of volg het een en ander via Twitter (mijn account) met als tag #stopzijlijn.

Ik kijk uit naar jullie reactie!