5 minuten (echte) politieke moed.

Er zijn van die uitspraken die een politicus blijven achtervolgen. Denk aan “I’m not a crook”, “I didn’t have sex with that woman”, “the fundaments of our economy are strong”, “mon seul rival international est Tintin”, “wie gelooft die mensen nog?”, “trop is teveel en teveel is trop”, “de staatsschuld is er spontaan gekomen en zal even spontaan weer verdwijnen”.

En dan de beruchte “vijf minuten politieke moed”.

Mag ik bij deze een dringende oproep doen aan de Dames en Heren Politici om eens vijf minuten échte politieke moed te vertonen en derhalve ondermeer:

- vanaf heden mensen te benoemen op basis van hun competenties, niet op basis van hun partijkaart, terug te leveren vriendendiensten, respecteren van politico-communatauraire-levensgezindsheidsgerelateerde evenwichtsoefeningen;

- invoeren van werkdrukmetingen voor alle openbare diensten (incl. ambtenaren, magistraten, politiek personeel and the likes);

- geven van de benodigde (menselijke) middelen aan de fiscale overheidsdiensten (betere fiscale controle = betere inning = meer opbrengsten = mogelijkheid om de globale belastingdruk te doen zakken = spontanere betalingen = iedereen content);

- schrappen van alle “raden van bestuur” van de vele semi-overheidsorganen, die dienst doen als parking voor (ex-)politiekers die men ergens anders niet kwijt raakt (zie ook “Ethias” & “Financiële crisis” & “raad van bestuur” & “vele politiekers” & “nog meer zitpenningen” & “desondanks niets zien aankomen”);

- degelijke wetgeving uitvaardigen ipv haastwerk dat vol met schrijffouten, inconsequenties en andere onjuistheden zit;

- vooraleer nieuwe wetgeving uit te vaardigen na te gaan a) of deze echt nodig is; b) of deze compatibel is met bestaande wetgeving; c) wat de impact is op de maatschappij en d) of deze überhaupt uitvoerbaar is;

- eens grondig nadenken over de structuurniveau’s in ons land. Ik bedoel maar: gemeentes, provincies, gewesten, gemeenschappen en federaal niveau?!

- eerlijk te communiceren en transparante documenten voor te leggen (denk aan: begroting om maar iets te zeggen).

And last but definitely not least, leren denken op lange termijn en beslissingen leren nemen waarin het belang van de gemeenschap primeert veeleer dan zich beperken tot het uitdelen van cadeau’s met een (vermeend) electoraal gewin op korte termijn. Dit houdt in dat een politieker die echt politieke moed vertoont het moet aandurven om onpopulaire beslissingen te nemen, tegen de haren van zijn electoraat in te strijken en de storm van voren moet kunnen trotseren, ja zelfs zijn herverkiezing moet durven opofferen aan een visie die op lange termijn de gemeenschap ten goede komt.

Een hint, beste Dames en Heren Politici: een plaats in de geschiedenisboeken verwerft men door visionair te zijn, niet door als een halve Sinterklaas cadeautjes uit te delen waarvan de bestemmelingen achteraf toch de factuur gepresenteerd krijgen.