Twee generaties, drie verschillen.

Een geanimeerde discussie met mijn moeder deze avond, over koetjes en kalfjes, over zus en zo, over kinderen, ouders en familie, over life, the universe and everything om uiteindelijk op generatieverschillen uit te komen.

We kwamen tot ondermeer de drie volgende conclusies:

- de vorige generatie was véél gedisplineerder dan de huidige. De ongemeen strenge leraars; de zwijg-aan-tafel-wanneer-je-ouders-praten mentaliteit; het zich in de winter met koud water wassen; ten allen tijde respect tonen voor gezagdragers; het door weer en wind te voet naar de school gaan; 38.5° C is geen koorts dus hop naar school; eerst sparen dan pas uitgeven; een huis koop je ten allervroegste op je vijfendertigste; naar je ouders luisteren; enzovoort. Het heeft ongetwijfeld tot heel wat frustraties, opgekropte gevoelens en trauma’s geleid, maar - oh boy - de generatie voor de onze is verdomd héél wat gedisplineerder dan de onze en kan veel beter om met tegenslagen dan wij. Ziek of niet ziek, een afspraak is een afspraak. Mijn moeder moge geradbraakt zijn, als ze er om 5 u. uit moet, dan zal ze er op dat uur ook staan. Velen van onze generatie kunnen daar een serieus puntje aan zuigen.

- onze generatie legt zichzelf meer (sociale) druk op. Onze generatie moet veel meer: je moet regelmatig sporten; jouw lijf wordt vergeleken met de boekjesvoorbeelden; je moet de laatste film(s) gezien hebben; wat? deze maand niet naar het theater geweest? schande!; je vriendenkring moet de stempel ‘zeer uitgebreid’ dragen; je hebt natuurlijk een fantastische relatie met dagelijks een portie ongelofelijke, gevarieerde en atletische sex; een boeiende baan met veel verantwoordelijkheid, leuke collega’s, een high tech kantoor in een bruisende sector is een must; een huis, auto, een laptop, flat screen, een stuk of wat top notch gadgets en electronica, het is gewoon the bare minimum; een bende goed gemanieerde, vrolijke, prentenboekjeswaardige kinderen loopt uiteraard thuis rond; 3 reizen per jaar met minstens eentje naar een exotische bestemming is al gewoontjes; enz. De druk is er, mijn moeder is en blijft ervan overtuigd dat we ons dit allemaal zelf aandoen en dat het merendeel, zoniet het geheel van die druk met wat wilskracht gewoon genegeerd kan worden. Ik blijf in dubio op dat punt.

- onze generatie leeft wel met een grotere onzekerheid dan de vorige. De vorige had quasi werkzekerheid, the future was bright, technologie zou de wereld redden, alles zou fantastisch worden. Wij worden geconfronteerd met fenomenen à la klimaatwijzigingen, ontgroening, vergrijzing, immigratiestromen, geopolitieke instabiliteit, financiële crisissen zonder weerga, massale outsourcing, enorme technologische wijzigingen die elkaar in hoog tempo opvolgen, en zoveel meer bronnen van onzekerheid over wat komen zal dat onze generatie op dat punt alvast een stuk minder goed af is dan onze voorgangers.

Wat u? Wat is voor u het grootste verschil tussen uw generatie en de vorige?