Deze post in navolging van een welbekende post op Gentblogt over het feit dat ook fietsers bepaalde plichten moeten naleven (stelling die ik overigens 100 % onderschrijf).  

Ja, ik gebruik de auto. Nee, dat is niet echt hip, groen, tijdsbewust en nog heel wat andere dingen niet. Maar het is nu eenmaal zo. Jammer maar helaas.

Als bestuurder van mijn trotse bolide kom ik regelmatig voetgangers tegen. Welnu, beste dames en heren voetgangers, mag ik u aub een drietal tips van de hand doen die het leven voor ons allemaal een stuk gemakkelijker en aangenamer zullen maken?

Bij deze:

1] het is niet omdat u voetganger bent dat u zomaar mag oversteken op een zebrapad zonder te kijken. Heeft uw moeder u nooit geleerd dat u altijd even de baan moet inspecteren alvorens u zich erop te begeven? Laat mij u een kleine hint geven dienaangaande: u=+-80 kilo, mijn wagen=véél meer. Toegegeven, u zult mogelijks gelijk halen in een toekomstig proces, maar daar bent u natuurlijk niet zoveel mee indien u voor de rest van uw bestaan in een of andere vegetatieve staat moet vertoeven.

En néé, ik zal u niet doelbewust aanrijden, omverrijden of anderszins verwonden (alhoewel het soms echt wel tempting is…), maar mijn wagen heeft nu eenmaal een bepaalde remtijd nodig. Dus als u zich brutaalweg op het rijbaan stort, kunnen de wetten der fysica wel eens roet in mijn rempogingen gooien.

2] Dankuzeg. Is het nu zo moeilijk? Ik stel vast dat u aanstalten maakt om over te steken terwijl het niet eens een zebrapad is. Ik stop om u ter wille te zijn, ontvang daarbij de nodige banbliksems van de medechauffeurs achter mij, vloek omdat ik net iets te hard geremd heb waardoor een aantal zaken van de zetel op de grond zijn gedonderd. En u? U kijkt me al overstekend aan met een air van “puh, je hebt toch geen keuze”. Of u kijkt niet eens om want het is toch “normaal” dat ik rem, nietwaar?

Wel, weet u, uw houding zorgt ervoor dat de 10 volgende voetgangers wat langer zullen mogen wachten alvorens over te steken want no way josé dat ik voor hen rem.

Dus, een kleine merci, dank u, handopsteek, duimopsteek, hoofdknik, knipoog, whatever, zullen u in grote dank afgenomen worden.

3] Verbeter het record om ter traagst schuifelen ergens anders aub. Ok, ik heb geremd. Ik laat u oversteken alhoewel ik eigenlijk wel gehaast ben. Kunt u dan aub aanstalten maken om daadwerkelijk over te steken i.p.v. schuifelend een “yow man relaxxxxx” attitude uit te stralen? En dan heb ik niet over u, slecht te been zijnde grootvader, doch wel over u, fit ogende jonge man en vrouw die net de puberteit verlaten hebben en dus toch al enig tijdsbesef zouden moeten hebben.

Deze soms licht geïrriteerde automobilist dank u van harte.