Thu 1 May 2008
Filosofische vraag (3) - De Vraag!
Posted by e-mino under overpeinzingen
In een vorige post nodigde ik u uit om met ja of nee te antwoorden op een filosofische vraag die u echter nog niet kende. Enigszins tot mijn verbazing waren er meer ja’s te horen dan nee’s. Mooi, mooi, een moedige lezerschare heb ik blijkbaar verzameld!
De vraag luidde als volgt: “Indien u de kans zou hebben om terug te keren naar een bepaald moment in uw leven, wetende wat u nu weet, zou u het dan doen indien de prijs hiervan vijf levensjaren zou zijn?”.
Heeft u ooit een persoon afgewimpeld, een geliefde laten vertrekken, niet doorgezet, net wel doorgezet, iemand gekwetst, een ongelofelijke stommiteit begaan of een fantastische kans laten passeren en u vervloekt er zich nu altijd om? Dit is uw kans! U mag - met kennis van zaken - terug in de tijd gaan naar dat ene fatale moment en ditmaal een andere beslissing nemen. Maar u verliest er wel vijf levensjaren door.
Zou u op dit aanbod ingaan? (en om het even filosofisch te houden, laten we nou niet teruggaan in de tijd om zo de correcte lotto-nummers in te vullen!).
Zij die onversaagd geantwoord hebben op mijn vorige post, antwoordt u hetzelfde of niet?
We zien eens benieuwd!
May 2nd, 2008 at 2:08 am
In het geval ik een ongelooflijk grote stommiteit zou begaan hebben, zoiets waar je de rest van je leven spijt van hebt, zou ik volmondig ja antwoorden op deze vraag. Maar alhoewel ik natuurlijk de nodige kleine stommiteiten begaan heb in mijn leven,is er momenteel niets dat in mijn ogen erg genoeg is om ervoor terug te gaan in de tijd en een andere uitkomst te veroorzaken.
Natuurlijk vraag ik mij wel eens af wat er zou gebeurd zijn, mocht ik andere keuzes gemaakt hebben. Er is echter geen enkele garantie dat een andere keuze ook een betere keuze zou zijn.
May 2nd, 2008 at 5:11 am
Ach, een andere studiekeuze misschien, omdat dat nu eenmaal de enige levensveranderende keuze is waar ik in mijn jonge leven al heb voorgestaan. Maar om daarom vijf levensjaren voor op te geven.
zoals yab ook al stelt, ‘t is de zwaarte van het gedane dat de keuze bepaald. Op dit moment is dat er nog niet, denk ik.
da’s trouwens wel een heel persoonlijke vraag hoor. mensen zo confronteren met het slechtste dat ze ooit gedaan hebben in hun leven.
May 2nd, 2008 at 5:22 am
Ik blijf bij mijn neen.
Ik ben veel te gelukkig om 5 jaar af te geven om iets op een andere manier te doen.
Trouwens: uit elke fout/vergissing leer je iets. Zo groeit een mens. Om het zweverige termen uit te drukken.
May 3rd, 2008 at 8:53 am
zelfs al zou ik er 5 jaar bijkrijgen, zelfs al zou ik er geld voor krijgen, zou ik nog niet willen terugkregen.
May 4th, 2008 at 6:02 am
@ Yab: ik denk dat we ons allemaal wel eens de “what if?” vraag stellen.
@ Hans: het is persoonlijk en dan ook niet. Het gaat immers niet noodzakelijkerwijs om het slechtste, doch mogelijks ook om een bepaalde levenskeuze die weliswaar gelukkig stelt doch met de bijhorende knagende twijfel wat er zou gebeurd zijn indien men een andere beslissing had genomen.
Overigens vraag ik enkel om met ja of nee te antwoorden. Indien iemand dus ‘ja’ antwoordt, is hij/zij niet verplicht om ook te zeggen waarom dat antwoord is gegeven.
@ Georgina: thumbs up!
@ Anne: ik durf hopen dat u dus zeer tevreden bent met wat het leven u tot nu toe gegeven heeft.
May 4th, 2008 at 10:19 am
Neen natuurlijk.
Die vijf jaren levenskwaliteit die je verliest, zijn hier weer een serieuze adder onder het gras, meneer e-mino.
May 4th, 2008 at 12:45 pm
Wel, Mevrouw Zapnimf, zonder die ‘catch’ zou iedereen wel ja zeggen, dusse…
May 5th, 2008 at 1:22 am
Hoewel ik enthousiast “Jaaa!” riep voor ik de vraag wist, moet ik nu toch mijn antwoord herroepen. Voor geen geld ter wereld zou ik willen terugkeren naar een punt in het verleden. Ik ben wie ik ben dóór dat verleden. Ik heb ‘fouten’ gemaakt, maar geen fouten die ik zou willen wegvegen nu ik weet wat ik weet. Zo heb ik eens ooit 8 maanden depri gelopen omdat ik een lief had laten vallen terwijl ik hem eigenlijk doodgraag zag. Maar achteraf gezien ben ik blij dat hij mij niet teruggenomen heeft. Ik zou geen moment uit mijn leven hebben willen missen, de slechte niet en de goeie niet (duh!). Ook niet als ik er dus géén vijf jaar voor zou moeten opgeven! Ik heb het gehad, ik heb mooie herinneringen, nu is er alleen nog het heden en de toekomst. Spannend!
May 5th, 2008 at 1:39 am
Ik heb lang spijt gehad dat ik die ene jongen ooit liet lopen, maar dan zou ik misschien niet zijn wie ik ben en zou ik die andere jongen niet hebben leren kennen.
Of dat ik die ene domme fout maakte die ik me zo lang berouwd heb en waarvan ik echt dacht dat het men leven verwoest had (auto’s en alcohol gaan echt niet samen) maar tenslotte was niemand gewond enkel mn eer gekwetst en die financiele put is weer opgevuld geraakt.
Maar ik heb er wel iets uit geleerd. moest ik die fout niet gemaakt hebben zou ik wel iets anders stoms gedaan hebben, misschien met veel ergere gevolgen.
Ik blijf dus wel lekker waar ik ben.
Geen terugkeer voor mij.
En die tienerjaren en later de studentenjaren waren eigenlijk niet zo leuk, daar wil ik ook al niet naar terug ^^
Dank u, maar NEEN dus.
May 11th, 2008 at 10:58 am
Neen, zei ik, wetende dat er toch weer een vettige adder onder het gras zou zitten. Maar deze is ook erg voorspelbaar. De wil tot vooruitgang zowel als de wil tot het behoud van de identiteit zorgt ervoor dat het tegen de natuur is van de mens om te willen terug gaan. Terugkeren op zich is dus al geen kado, laat staan er nog eens een jaar of 5 voor moeten afdokken. Ik maak mij sterk dat daar geen 10% van de mensen voor te vinden is en dat uw vraag aldus quasi-retorisch (niet retourisch dus i.c. was)