Hoe zou een inbreker denken?

Hoe bepaalt een inbreker waar hij te werk zal gaan? Impulsief, op een opportuniteit afgaand, dan wel zorgvuldig en minutieus gepland?

Hoe voelt het om bij iemand binnen te dringen en andermans spullen mee te grissen? Euforisch? Een roes door het lichaam jagend? Of overheerst de angst om betrapt te worden? Of wordt men zoiets gewoon? Verwordt het mogelijks zelfs tot iets banaals?

Houdt hij zijn activiteiten angstvallig verborgen? Of spreekt hij erover met zijn partner? Zijn kinderen? Zijn geliefden? Zijn vrienden? Collega-inbrekers? Hoe loslippig is hij?

Ontmoet hij trouwens collega’s? Zo ja, hoe? Bestaan er clubs? Fora? Ontmoetingsplaatsen? Of moet hij schoorvoetend en voorzichtig hints droppen en hopen dat ze in goede aarde vallen?

Waar koopt hij zijn materiaal? Zou hij een kostennota (durven) vragen?

Heeft hij vaak schrik? Is hij sterk? Volgt hij krijgskunsten? Of neemt hij een of ander wapen mee op zijn strooptocht?

Versnelt zijn hartslag wanneer de deurbel bij hem thuis onverwachts afgaat?

Zou hij een overzicht bijhouden van zijn activiteiten? Of doet hij alle bewijzen en sporen terstond verdwijnen?

Ervaart hij beroepseer? Of eerder schaamte?

Gaat hij gebukt onder enige beroepsdruk? Klaagt hij over een verkeerde work/life balance? Overweegt hij soms om eruit te stappen?

Doet hij aan pensioensparen? Heeft hij een levensverzekering afgesloten?

Zou hij herbeginnen zo hij zou kunnen? Of zou hij een totaal ander levenspad gekozen hebben?

Dit alles vraag ik me soms af.