Tue 22 Apr 2008
Zou ze ons vergeten?
Posted by e-mino under overpeinzingen, personal life
Onze net geen twee-en-een-half jaar oude dochter zit een weekske op het Naamse platteland, bij haar grootouders langs moederskant. Ze heeft het er heel erg naar haar zin. Gezonde buitenlucht, koeien en paarden bij de buren, grote tuin, vijver, vissen, the works quoi.
Ze is altijd heel enthousiast wanneer we bellen (”papa ook allo?”), maar buiten die telefonische contacten vallen onze namen weinig tot niet.
Wat echter indien mijn echtgenote en ondergetekende zouden verdwijnen? Zou ze ons missen? Zou ze überhaupt beseffen dat we niet meer bestaan? Ik vermoed dat ze zou aanvoelen dat haar grootouders verdrietig zijn, dat er “iets” gebeurd is. Maar zou ze een verband zien met het feit dat papa en mama haar niet komen ophalen? Of zou ze gewoon verder blijven genieten van haar nieuw leven en zouden de grootouders onze rol overnemen?
Zou ze trouwens later nog herinneringen aan ons hebben? En zo ja, precieze of vage herinneringen? Of “opgedrongen” herinneringen, haar aangepraat door anderen en door de aanwezige foto’s?
Weet u wat: voor deze keer is dit een vraag waar ik proefondervindelijk geen antwoord wil op vinden!
April 22nd, 2008 at 12:42 pm
Toen ik 2,5 jaar was, stierf mijn grootvader terwijl ik erbij was, aan een hartaanval. Ik kan mij nog exact herinneren waar we waren, welke deken op het bed lag waarop men hem direct daarna legde (rood met donkerblauwe lijnen). Wat ik aan het eten was (spaghetti met rode kaassaus) en in welk bordje (een melanine kinderbord van Bambi en Stampertje met warmwaterreservoir om het eten warm te houden).
Normaal kan je je voor de leeftijd van 4 jaar niets herinneren, behalve trauma’s.
Maar maak je geen zorgen: de kans dat jullie iets overkomt terwijl dochterlief gaan logeren is, is heel erg klein.
April 22nd, 2008 at 1:06 pm
Straf Georgina.
Volgens mij heb je weinig of geen herinneringen voor je derde of vierde levensjaar.
Al zijn die uiteraard wel verschrikkelijk cruciaal voor je verdere leven. Een bodemloos kind draagt de gevolgen van een verwaarlozing in de babytijd.
April 22nd, 2008 at 1:38 pm
@ Georgina: ik zit er niet echt mee in dat ons iets zou overkomen (toch even hout vasthouden
).
En ik kan erin komen dat een traumatische gebeurtenis die je zelf meemaakt dat die je bijblijft.
Maar hier zou onze dochter niets weten. En als haar grootouders het ’slim’ spelen zou ze pas veel jaren later weten wat er gebeurd is. In dergelijke niet-traumatische omstandigheden, zou ze nog veel weten? Dat is de vraag.
@ Zapnimf: mooi gezegd die laatste zin. En zeer waar.