M443

Deze dag hard fysiek labeur is helaas niet slachtofferloos gebleven. Het eerste slachtoffer dat te betreuren viel, is een goede oude RTT-doos.

Voor de wat jongere lezer(es)s(en) onder jullie: de RTT is de vorige benaming van Belgacom. Toen nog een volwaardig overheidsbedrijf, waar ambtenaren het voor het zeggen hadden, met klanten geen rekening werd gehouden, iedereen vastbenoemd was en de gemiddelde duur om een telefoonaansluiting te hebben rond de zes weken schommelde. Sommigen zullen beweren dat deze beschrijving grossso modo nu nog geldt, doch die verklaring laat ik voor hun rekening.

In de jaren ‘70 (’60 ?) was de technologie nog niet zo geavanceerd als heden ten dage. Signalen dienden dus op geregelde tijdstippen versterkt te worden. Enter: de RTT-doos. Een vrij grote, rechthoekige doos (+- 25 op 10 cm.) die op meerdere plaatsen in huis werd geïnstalleerd om zodoende de binnenkomende signale een virtueel duwtje in de rug te geven en er aldus voor te zorgen dat de gesprekken op alle toestellen des huizes ruisloos ende kristalhelder binnenrolden.

Voeg er nog een lekker dikke kabel aan toe en u begrijpt hoe de gemiddelde RTT-doos er eigenhandig in slaagde om een voor het overige esthetisch prima uitziende binnenhuisinrichting naar de spreekwoordelijke duvel te helpen. Het waren m.aw. ondingen, die ooit helaas nodig waren.

Ze zijn uiteraard sinds geruime tijd totaal overbodig geworden. In die mate dat toen het Belgacom-team een vijftal jaar geleden ten huize e-Mino langskwam om een passende ADSL-lijn aan te sluiten, de jonge snaak die de helft van voormeld team uitmaakt een prachtig nummertje “hij stond erbij en keer ernaar” ten beste gaf toen hij vaststelde dat hij de RTT-doos moest gebruiken als lanceerbasis voor mijn internet-verbinding. Gelukkig bestond de andere helft van nog steeds hetzelfde team uit een krasse vijftigplusser die weliswaar met één oog naar zijn brugpensioen lonkte doch met het andere oog gelukkig nog herinneringen kon ophalen aan vervlogen tijden en aldus erin slaagde om het verleden met de toekomst te connecteren.

Hoe dan ook, Belgacom werd niet zo lang geleden vervangen door Telenet in e-Minoland en derhalve zijn de vele RTT-dozen van de buitenwereld afgesneden. Zij mogen dus richting schroothoop.

Deze flinke knaap gaf heden het startschot van deze laatste reis:

 En wanneer u de achterkant van zo’n doos bekijkt begrijpt u gelijk waarom het adjectief ‘dik’ voor de kabel een eufemisme van jewelste is:

Oftewel “Spaghetti Belgacomaise”.

Vaarwel RTT-doos, het gaat u goed!

En u, heeft u nog zo’n dozen staan thuis?