Vergelijk:

1] Marcel Engelborhgs. Belg. Flamboyant. Levensgenieter. Vier jaar geleden wordt bij hem een zeldzame vorm van beenmergkanker vastgesteld. Ongeneeslijk. Hij weigert om een lange lijdensweg te doorstaan en langzaam te verkommeren en plant zelf de datum waarop hij deze wereld verlaten heeft. Via euthanasie. Een waardig einde, dat volledig overeenstemt met zijn visie, zijn levensloop, zijn wens om zijn eigen leven te voltooien op de manier die hem schikt. [Bronnen: BVL, Nieuwsblad, TVL, de redactie, e.v.a.]

2] Chantal Sébire. Française. Gruwelijke vorm van kanker, die haar gelaat volledig aantast. Haar ogen puilen uit, haar neus is totaal vervormd. Haar reuk- en geurzinnen zijn verdwenen. Sinds enkele maanden is ze blind. Bovendien lijdt ze continu afgrijselijke pijnen, aangezien de kanker haar zenuwstelsel aantast. Frankrijk verbiedt haar echter om een einde te (laten) maken aan haar onmenselijk bestaan, aan haar voortdurend afzien, aan de hel die haar leven geworden is. Président Sarkozy zegt “je suis très touché” (that’ll help!) en stelt voor om… een commissie samen te stellen om na te gaan in welke mate ze toch niet nog kan geholpen worden. [Bronnen - niet voor gevoelige kijkers: DS, news.com.au, Le Monde, AD, e.v.v.v.a.]

Hoe een klein land soms echt zoveel groter kan zijn dan de haar omringende mastodonten.