Shock! Horror!

Wat lees ik daar: vakbonden geven toe dat de treinstaking onterecht was.

Wow, dat moet zowat een première zijn in het Belgisch vakbondsleven! Vermoedelijk zal het wel een unicum blijven, dan wel minstens in de categorie der bedreigde diersoorten geplaatst worden.

Vakbonden…erkennen…dat…de…staking…onterecht…was. Ongelofelijk.

Maar weet u, beste vakbonden, wat mij en alle andere moegetergde treinreizigers, eens echt plezier zou doen? Iets dat zou aantonen dat u echt begrepen heeft dat u en uw leden regelmatig over de schreef gaan?

Neen?

Laat mij u dan helpen: excuses. Ja, u leest het goed, excuses. Verontschuldigen. Apologies. Entschuldiging. Sorry. Pardon. Hetspijtmijikzalhetnietmeerdoen.

Aangezien ik in een goede bui verkeer, ben ik zelfs bereid u een handje toe te steken en derhalve de pen vast te houden.

Wat dacht u van de volgende brief:

“Beste treinreiziger,

bij deze wensen wij, de spoorvakbonden, u onze welgemeende en oprechte excuses aanbieden voor deze zoveelste treinstaking, waarvan u opnieuw het slachtoffer bent geworden.

Het spijt ons oprecht dat ons herhaaldelijk misbruik van het stakingsrecht u eens te meer gegijzeld heeft op hetzij overvolle perrons dan wel in uitpuilende wagons.

Wij vinden het echt jammer dat wij ons hals over kop in stakingen storten, dan wel iedere “spontane” beweging van de minste heethoofden volmondig steunen, 1) zonder na te gaan of zij wel gelijk hebben, 2) zonder ons af te vragen dit wel de beste reactie is en 3) en nog minder rekening te houden met u, onze klanten.

Wij betreuren het ten zeerste dat onze ondoordachte handelingen aan de basis liggen van duizenden aan nutteloos wachten opgegane uren, van tonnen ergernis, van gigantisch productieverlies, van ontelbare meetings die niet zijn kunnen doorgaan, van vele ouders die na een lange werkdag hun kinderen niet hebben kunnen zien, van een toename van de reeds talrijk aanwezige files, van ernstige reputatieschade aan het imago van ons landje, van een toename van de agressie en onbegrip bij de treinreizigers.

Wij kunnen slechts volmondig beamen dat wij systematisch het verkeerde doelwit uitkiezen door u, beste treinreiziger, als speelbal van hogere machten te misbruiken om zodoende onze wil op te dringen.

Voor al die redenen, voor al die keren dat wij ons misdragen hebben en nu reeds bij voorbaat voor de vele keren dat wij het in de toekomst opnieuw zullen doen, bieden wij u onze excuses aan.

Met genegen groeten,

Uw spoorvakbond.“