Religie in België anno 2008 and beyond.

Het zijn voorwaar boeiende tijden. Het besef groeit dat de wereld aan een duizelingwekkend tempo evolueert. In 2018 zal het wereldplaatje er totaal anders uitzien dan nu. Fenomenen als daar zijn klimaatwijzigingen, immigratie, technologische evoluties, nanotechnologie, information overload, waterterkort, vergrijzing, oprukkende woestijnen, digitalisering en dies meer zorgen ervoor dat de wereldkaart en de maatschappij (in zijn geheel en in haar onderdelen) continu en ingrijpend hertekend worden.

Religie is daarbij de laatste jaren onmiskenbaar aan een remonte bezig. Daar waar in de jaren ‘80 en ‘90 de religieuze beleving wat onder het tapijt geschoven werd en een oudbollig imago met zich meetorste, heeft godsdienst zich de laatste jaren opnieuw op de maatschappelijke voorgrond geworsteld, vaak op een negatieve manier overigens (niet-limitatieve lijst: islamfundamentalisme, Deense cartoons, moord op abortus dokters, aanslagen op moskeeën, tempels en kerken, enzovoort).

Ook religie is dus volop aan het evolueren en vernieuwt regelmatig, als ware het een vervellende slang, van huid. Twee voorbeelden die vandaag mijn aandacht trokken:

[1] enerzijds raakten de resultaten bekend van een Waals-Brusselse diepgravende enquête inzake de religieuze beleving van onze Franstalige medebelgen. U kunt er op de sites van La Libre en RTBF meer over lezen. Voornaamste conclusies: religiositeit leeft; het instituut kerk heeft het moeilijk; het Christendom is nog steeds de meest beoefende religie, doch voelt de hete adem der Islam in zijn nek (in Brussel al 33 % van de gelovigen - deze morgen werd op de RTBF radio gezegd dat dit tegen 2015 meer dan 50 % zou zijn).

[2] anderzijds ontving ik een uitnodiging voor een techno-party in een voormalig kerkgebouw. Beeld u in: stompende beats, zwetende lijven, slechte akoestiek en veel stroboscopen in dit decor (zie ook deze veel te flashy webpagina):

“Heiligschennis!” zou men amper een paar decennia geleden geroepen hebben. “Coole locatie” zal eerder de hedendaagse respons zijn.

Voorwaar, het zijn boeiende tijden. Ik zei het al.