Facebook: why me?

Ik was vandaag bezig mijn Facebook account aan het updaten toen plots de vraag in mij opborrelde: waarom heb ik die eigenlijk?

Ik heb 35 jaar, 1 maand en 3 dagen perfect gelukkig geleefd zonder Facebook. Ik had er geen behoefte aan, voelde geen enkel gemis en vond de dagen toen al veel te kort. Sinds 6 januari 2008 staat op mijn lijst met Internet applicaties echter nu ook Facebook te blinken (zie ook: Digg, Flickr, Myspace, Linkedin e.v.a.) “dankzij” een vriend die mij een uitnodiging toestuurde die ik - ziehier een voorbeeld van een onzalig idee - aanvaard heb.

Sindsdien heb ik ruw geschat een uur of vier à vijf gespendeerd aan het invullen, verbeteren en verder verfijnen van mijn profiel, het aanvaarden van een aantal andere “requests to become friends”, het doorpluizen van de vrienden van vrienden, het achterlaten van een boodschap hier en een grol daar, het vloeken op de plaag der diverse applicaties die waarlijk over Facebook heerst. No country for simple men!

En waarom? Als ik de lijst van intussen aanvaarde vrienden zie, ontwaar ik:

- een collega die ik op werkdagelijkse basis zie (zijn kantoor is toch ruim 10 meter van het mijne verwijderd…);

- mijn echtgenote, die ik op dagelijkse basis in levende lijve mag bewonderen;

- een resem vrienden met wie ik op vele andere - veel leukere en directere - manieren in contact ben (denk: mailen, bellen of zelfs, godbetert!, in real life zien); 

- een paar oude kennissen, ja zelfs een klasgenoot die ik sinds het middelbaar niet meer heb gezien en waarvan ik vermoedelijk anders  niets meer gehoord zou hebben. Granted, maare het zijn ook allemaal personen die ik, eerlijk gezegd, nooit gemist heb tot op heden en wiens naam de laatste tien jaar niet meer in mij is opgekomen…

Kortom, Facebook brengt mij niet echt veel bij op sociaal vlak (noch op welk ander vlak dan ook). Ik weet wel dat anderen er wel iets uit halen (genre: als je 18 bent en niet minstens 200 vrienden scoort, tel je niet meer mee - long live peer pressure!), maar voor mij is het gewoon een zoveelste last bij.

En Facebook is, net zoals vele andere applicaties, een soort beast waiting to be fed. Eenmaal je een account hebt, moet je er de nodige tijd insteken: op requests antwoorden, af en toe je account checken, eens nagaan wat je contactpersonen doen, enzovoort. En hoe meer vrienden je hebt, hoe meer er allerhande vampire hunts, group invitations, karma requests, free hugs, kisses and greetings en andere deelnames aan quizzes op jou afgevuurd worden. Zucht.

Ik heb dan ook sowieso besloten om er verder geen tijd meer in te investeren. Als ik nog nieuwe friends requests krijg, zal ik die waarschijnlijk wel positief beantwoorden, but that’s it. Mijn profiel houd ik zoals het nu is en dat moet maar volstaan. Jamaar voor de vele applicaties, maar aan mij zullen ze geen klant meer hebben.

En wie weet schrap ik mijn account wel binnen een paar maanden. We zien wel.

Wat zijn jullie ervaringen met het Facebook-gegeven?