Alex Agnew wordt door de mangel gehaald wegens vergaande humor over de jodenvervolging tijdens de WWII (meer); Fortis stopt met het geven van een spaarvarkentje aangezien dit gevoelig ligt bij bepaalde bevolkingsgroepen (klik hier); Amerikaanse vrouwen protesteren tegen de Kersmankreet “ho ho ho” aangezien dit een verwijzing naar prostituees zou inhouden (link); …

Drie recente incidenten die allemaal kaderen in het breder perspectief van de political correctness, een fenomeen dat al een tijdje aan de gang is en een aantal voorvaderen kent.

In eerste instantie ging het om gender-neutraliteit. Plots lagen woorden als kuisvrouw, brandweerman, e.d.m. onder vuur en moesten ze vervangen worden door meer gender-neutrale woordkeuzes.

Vervolgens moesten jobtitels eraan geloven. Iedereen werd manager om de ‘discriminerende’ verschillen weg te gommen. De reeds genoemde kuisvrouw kreeg plots de ronkende titel “ground floor manager” opgespeld…

De volgende stap bestond erin om alle woorden waaruit een voorkeur voor het ene of andere levensmodel sprak te verbannen. In de Verenigde Staten werden zodoende spouse/husband en partner geslachtofferd voor het lekker neutrale doch totaal onromantische ’significant other’ (dat het voordeel heeft het volledige spectrum aan mogelijke relaties te coveren, zonder enige voorkeur uit te spreken).

En de laatste tijd is het de beurt aan alles wat ook maar enigszins gevoelig ligt bij de een of andere bevolkings- of minderheidsgroep, waarbij - opgelet, politiek totaal incorrecte quote in aankomst - het moet gezegd worden dat sommige bevolkingsgroepen langere tenen lijken te hebben dan andere.

Giet boven dit alles nog de sterk opkomende ‘juridisering’ van de maatschappij (lees: een verkeerde blik is ticketje richting proces) en het regent klachten bij de minste schop tegen andermans schenen of, beter gesteld, bij de minste schop die de andere denkt aan zijn schenen gevoeld te hebben.

Ik zeg: halt!

Stop met die political correctness nonsens! Laat mensen toch in hemelsnaam wat vrijuit spreken. Wat is er mis met woorden waaruit een bepaalde voorkeur spreekt?

En laat het duidelijk zijn: ik preek hier niet voor een volledige vrijheid, voor gratuite beledigingen, voor racistische praat, voor het aanzetten tot geweld of andere excessen. Schelden om te schelden is uit den boze, aangezien het niets bijbrengt.

Nee, ik vraag een beteke gezond verstand, een beetje redelijkheid, een gezonde dosis incasseringsvermogen. Ja, ik kan begrijpen dat sommige woorden soms gevoelig liggen of zelfs pijnlijk overkomen. Maar als we voortdurend met eenieders gevoeligheid moeten rekening houden, dan stopt alle communicatie. Elk uitgesproken woord is een potentieel mes dat in andermans wonde zal draaien.

Aanvaard toch dat anderen er andere meningen op nahouden, heb er begrip voor dat ze die ook uiten, ga er desnoods tegenaan. Discussieer, redetwist en weerleg!

Maar stop in hemelsnaam met de verarming van onze taal tot een smaakloos blik astronautenvoedsel, waaruit alle kruid vakkundig verwijderd werd.

Stop political correctness nu!