Beste online reactie ooit?

DS bespreekt vandaag het feit dat Dag Allemaal één bladzijde uit haar laatste editie heeft moeten scheuren wegens inbreuk op het recht van afbeelding (link).

Er ontspint zich een levendige discussie in de comments. Vrij standard stuff tot ik plots dit pareltje tegenkwam:

p 02 oktober 2009 omstreeks 08u44, zei Kim Oppalfens:

Ok, dat witte vak kan inderdaad een poging zijn om de vrouw onherkenbaar te maken. Maar gezien de aard van het artikel zou de dame in kwestie ook gewoon haar hoofd kunnen laten amputeren hebben, en dan is uw opmerking behoorlijk grof, en waarschijnlijk psychich zwaar om dragen. Het is niet omdat je een lichaamsdeel laat amputeren (ook al is het dan eventueel een hoofd) dat je plots geen identiteit meer zou hebben. Excuses tov de dame in kwestie lijken mij in dat geval op zijn plaats.

“Hoofdamputaties in Vlaanderen, een gevaar voor de jeugd?“, zou Jambers gezegd hebben!

Toutes les femmes sont belles!

Schitterend, waarlijk schitterend:

toutes les femmes sont belles! Quelle belle philosophie !! Il y a quelques jours, dans une ville en  France , une affiche, avec une jeune fille spectaculaire, sur la vitrine d’un gymnase, disait : «  CET ÉTÉ VEUX-TU ÊTRE SIRÈNE OU BALEINE ? » . Il paraîtrait qu’une femme d’âge moyen, dont les caractéristiques physiques ne sont pas connues, a répondu à la question publicitaire en ces termes : Chers messieurs : Les baleines sont toujours entourées d’amis (dauphins, lions marins, humains curieux). Elles ont une vie sexuelle très active, elles ont des baleineaux très câlins qu’elles allaitent tendrement. Elles s’amusent comme des folles avec les dauphins et s’empiffrent de crevettes grises. Elles jouent et nagent en sillonnant les mers, en découvrant des lieux aussi admirables que la Patagonie, la mer de Barens ou les récifs de Corail de Polynésie. Les baleines chantent très bien et enregistrent même des cd’s. Elles sont impressionnantes et  n’ont d’autres prédateurs que l’homme. Elles sont aimées, défendues et admirées par presque tout le monde. Les sirènes n’existent pas ! ET si elles existaient elles feraient la file dans les consultations des psychanalystes argentins parce qu’elles auraient un grave problème de personnalité « femme ou poisson ? ». Elles n’ont pas de vie sexuelle parce qu’elles tuent les hommes qui s’approchent d’elles. Ils feraient comment d’ailleurs ?! Donc elles n’ont pas non plus d’enfants. Elles sont jolies, c’est vrai, mais isolées et tristes. En outre qui voudrait s’approcher d’une fille qui sent le poisson ? Moi c’est clair, je veux être une  baleine ! PS : À cette époque où les médias nous mettent dans la tête l’idée que seulement celles qui sont minces sont belles, je préfère profiter d’une glace avec mes enfants, d’un bon dîner avec un homme qui me fait vibrer, d’un café avec des gâteaux avec mes amis. Avec le temps nous gagnons du poids parce qu’en accumulant tant d’information dans la tête, quand il n’y a plus d’autre emplacement, il se redistribue dans le reste du corps, donc nous ne sommes pas grosses, nous sommes énormément cultivées.. A partir d’aujourd’hui quand je verrai mes fesses dans un  miroir je penserai, mon Dieu, que je suis intelligente…

Le cas Polanski.

U heeft het ongetwijfeld ergens gehoord: Roman Polanski, beroemd regisseur van een aantal meesterwerken der 7e kunst, is in Zwitserland opgepakt wegens een Amerikaans aanhoudingsmandaat dat betrekking heeft op een zedendelict uit 1977.

Even de feiten: in 1977 nodigt Roman Polanski, toen 44 jaar, een jongedame van amper 13 lentes oud, om deel te nemen aan een photoshoot, met toestemming van haar moeder. Na haar de nodige drank en een aantal pillen toegestopt te hebben, stelt hij haar voor om “verder te gaan” en begaat hij een resem sexuele handelingen waarvan u, helaas, de beschrijving in geuren en kleuren kunt terugvinden op het web (de ondervraging van de jongedame uit 1978 staat immers online). Zij zegt dat zij telkenmale nee zei en dat hij haar dus m.a.w. verkracht heeft, hij beweert dat ze haar toestemming gegeven heeft. Gelet op haar jonge leeftijd kan zij echter sowieso haar toestemming niet rechtsgeldig geven, waardoor de sexuele handeling op zich gelijkgesteld wordt met verkrachting (een zelfde principe bestaat overigens in België). Zij legt klacht neer, hij wordt opgepakt en hij doet uiteindelijk een plea bargain (Amerikaans systeem waarbij men, in ruil voor een schulderkenning, een lagere bestraffing krijgt). In het kader hiervan spendeert R. Polanski 42 dagen in een cel. Bij de verderzetting van de procedure begrijpt / vrees R. Polanski dat de procureur alsnog zijn vel wil (in Amerika worden procureurs verkozen, dus een Hollywood-scalp aan zijn riem hebben is een leuke troefkaart naar de kiezer toe) en hij ontvlucht Amerika naar Frankrijk. Aangezien Polanski tevens Frans staatsburger is, is er geen risico dat Frankrijk hem uitlevert en dus spendeert Polanski de laatste drie decennia in vrijheid, daarbij zorgvuldig een aantal landen ontwijkend (die hem wél zouden uitleveren naar de VS). Tot Zwitserland hem dus opgepakt heeft (alhoewel Polanski er al talloze malen is geweest…) en begint nu een juridische procedureslag aangaande de al dan niet uitlevering aan de VS. Er zitten nog een aantal zijsporen aan dit verhaal (de rechter die over de zaak moest oordelen was duidelijk bevooroordeeld, er is inmiddels een documentaire verschenen waarin de persoonlijkheid van R. Polanski aan bod komt, enz.), doch die laat ik even terzijde.

In dit ganse verhaal tekenen zich duidelijk twee kampen af:  enerzijds zij die, kort samengevat, de stelling aanhalen “hij is een pedofiel en moet dus veroordeeld worden”, anderzijds zij die eerder vergevingsgezind zijn en die zeggen “het is al dertig jaar geleden én bovendien is de man een groot artiest, dus laat hem met rust”. Inmiddels hebben een aantal prominente artiesten en zelfs de Franse minister van cultuur zich in het debat gemengd.

M.i. zijn beide stellingen verkeerd.

Wat de verdedigers van R. Polanski betreft:

- het zijn feiten van meer dan 30 jaar oud, toegegeven, maar het blijven schrikbaarwekkende feiten. Het als 45 jarige man toedienen van pillen én alcohol aan een 13-jarig meisje om zich vervolgens aan haar op diverse manieren te vergrijpen is not done. Een passende bestraffing dringt zich op, zelfs indien het om oude feiten gaat;

- het feit dat R. Polanski een mooi cinematografisch oeuvre bij elkaar heeft gefilmd is fantastisch, doch doet niet terzake. Hoeveel respect ik ook voor hem kan hebben als artiest, dat staat los van zijn persoonlijkheid. Als, bij wijze van boutade en overdrijving, Dutroux morgen het grootste schilderstalent ter wereld blijkt te zijn, moeten zijn misdaden dan plots vergeven worden?

- “ze zag er ouder uit”. Geen geldig punt, wat mij betreft. Zelfs al zag ze er 38 uit op haar 13e, het kernpunt is dat ze “nee” zei, telkenmale hij overging tot een nieuwe daad. Door deze weigering naast zich neer te leggen, heeft hij haar verkracht. Zelfs al was ze meerderjarig geweest, het feit is dat R. Polanski de intimiteit van een jongedame op gruwelijke wijze heeft geschonden. Het feit dat ze minderjarig was, maakt het er enkel erger op.

Een bestraffing dringt zich dus m.i. op.

Moet R. Polanski daarom voor jaren de gevangenis in en voor de rest van zijn bestaan “rot in hell” of “feel what he did to her in the showers” zoals je op vele fora ziet staan (het Internet zijnde immers dé ontmoetingsplaats voor fijnzinnige en diepgaande overwegingen”)? Dat nu ook weer niet, want ergens is hij al gestraft geweest (30+ jaar een relatieve vrijheid hebben met een voortdurend zwaard van Damocles is op zich al een vorm van bestraffing).

Dienaangaande kan trouwens het slachtoffer niet onvermeld gelaten worden: zij heeft al herhaaldelijk gemeld dat, wat haar betreft, de handelingen van R. Polanski haar zeker geschaad hebben, maar dat ze zich erover gezet heeft en een nieuw leven heeft kunnen opbouwen. En vooral: dat ze zou willen dat de zaak voor eens en voor altijd afgesloten wordt, aangezien het voortdurend oprakelen van allerhande sordide details haar en haar familie wel veel schade berokkent (zoals u weet, hebben ook sommige journalisten de laatste tijd het woord “fijngevoeligheid” uit hun woordenboek geschrapt).

Vandaar een voorstel dat alle belangen verenigt (slachtoffer, dader en maatschappij): laat R. Polanski vooreerst publiek zijn excuses aanbieden (zodat duidelijk wordt gemaakt dat wat hij gedaan heeft niet door de beugel kan), veroordeel hem vervolgens tot een principiële gevangenisstraf (2 jaar bijv.) in een niet al te strikt regime, voeg daar een zeer zware voorwaardelijke straf aan toe (voor het, hopelijk nooit voorkomend, geval dat hij zou hervallen) en, vooral, veroordeel hem tot een zeer zware boete die aangewend wordt voor het beteugelen van gelijkaardige gevallen (preventiewerking bijv. en psychische begeleiding van andere daders).

En sluit dan deze zaak af. In het belang van allen.

Het vermadelijde hoofd(pijn)doekendebat.

Het is om een punthoofd van te krijgen, dat hoofddoekendebat!

Niet alleen omdat de politici zich eens te meer niet van hun beste kant laten zien (tenzij je hun achterste als uitvloeisel van de zo geroemde struisvogelpolitiek als hun beste kant zou bestempelen), doch vooral omdat dit debat m.i. maar een uiting is van een veel dieperliggend sluimendere kwestie: wat verlangen / eisen wij van onze broeders en zusters wiens (over)(groot)ouders niet in dit landje geboren zijn?

Men vraagt immers om geen hoofddoek te dragen op school, aangezien dit zou indruisen tegen de gelijkheid tussen de geslachten (de hoofddoek als modern verdrukkingsmiddel). Tegenargumenten als daar zijn godsdienstvrijheid, baas over eigen hoofd e.d.m. worden onder de mat geveegd. Intussen wordt de spreekwoordelijke kam bovengehaald en wordt alle jongedames erover geschoren. Wanneer de rechtspraak roet in het eten dreigt te gooien (lees: een advies van de adviseur bij de RvS dat, indien gevolgd, tot opheffing van het verbod zou leiden), gaat men een versnelling hoger schakelen en komt er dus een algemeen verbod. “Ok”, reageren sommigen, “geen probleem, we richten onze eigen scholen dan wel op”. Daarop springt de politiek in een kramp en wordt ook dat voorstel prompt afgeschoten. Damned if you do, damned if you don’t.

Is het hoofddoekendebat geen pars pro toto? Wordt het niet tijd om voor eens en voor altijd eens duidelijk te maken hoe we omgaan met “den vreemde medemensch”? Wat aanvaarden we als maatschappij en waar trekken we de grens? Willen we dat “onze Ali” vanaf nu steak met frieten eet, een veredeld Brabants-Antwerps Nederlands praat, naar VTM kijkt en CD&V stemt? Of is er geen probleem indien de genaamde Ali zijn oorspronkelijke roots ook in het openbaar kenbaar maakt?

Of gaan we naar een compromis: een aantal basiswaarden die verplicht aanvaard moeten worden indien men in België wenst te wonen met daarboven vrijheid voor eenieder? Zo ja, over welke waarden spreken we dan? En vooral, hoe verzoenen we die met elkaar? Want in het hoofddoekendebat wordt te pas en te onpas met gelijkheid der geslachten gezwaaid als zijnde een grondwaarde. Nochtans is de godsdienstvrijheid evenzeer een basisrecht. Hoe verhoudt de ene zich tot de andere? Is er een hiërarchie?

Zou het geen idee zijn om eens een breed maatschappelijk debat te voeren, die waarden vast te leggen zodat eenieder weet waar zich aan te houden i.p.v. om de zoveel tijd paniekvoetbal te moeten spelen en opkomende brandjes op voorlopige wijze te blussen, zodat ze onderhuids lekker kunnen blijven voortsmeulen?

Zachte heelmeesters maken stinkende wonden, ook in de maatschappij. Struisvogels: u gelieve zich te onthouden.

IPAQ te geef.

Ik doe een oud model IPAQ weg wegens (i) niet meer gebruik en (ii) wegsmijten is zonde.

Model is, dacht ik het volgende (kan eentje later / vroeger in de reeks zijn):

Het model in kwestie, normaliter dan toch.

In verpakking en al en al. Werkt perfect.

Interesse? Drop uw smeekbede in de comments.

Kostrpijs: nada, wel zelf afhalen.

to Iphone or not to Iphone?

Mijn GSM heeft iets te vaak de harde werkelijkheid der zwaartekracht moeten ondergaan en heeft dan ook de zeer hebbelijke neiging ontwikkeld om te blijven “hangen” (na de hangjongeren, nu de hangGSM’s!).

Tijd dus voor een update.

Ben aan het twijfelen of ik ook tot het legioen Iphone-adepten zou toetreden of niet.

Zijn er ervaringsdeskundigen die hun positieve en negatieve belevenissen met hun toestel kunnen meegeven? Alvast bedankt!

Creatief met taal

In een Skype-gesprek van deze morgen, viel plots de term “beenhangerij” alias de neiging die kleine kinderen hebben om aan hun vaders, resp. moeders been te hangen wanneer de klas begint. Ik vond het een schitterende vondst van mijn correspondent.

Persoonlijk ben ik nogal fan van het ooit spontaan in mij opgeborrelde “lutser”, zijnde een combinatie van “loser” en “prutser”. Een scheldwoord dat toch niet als dusdanig overkomt, het kan vaak handig zijn.

Bent u soms ook creatief met taal? Zijn er woorden die u gebruikt die niet voorkomen in de Van Dale? Kortom, heeft u al uw steentje bijgedragen tot het grote bouwwerk dat De Nederlandse Taal heet?

True dat … alas!

Overdracht emailadres?

De concurrentie op de GSM-markt heeft pas echt een duw in de rug gekregen toen nummers overdraagbaar werden. Ging je over van Proximus naar BASE? Geen probleem, je kon je nummer behouden.

Het zou m.i. nuttig zijn indien dit ook zou werken voor emailadressen. Ik gebruik onderhand al zes jaar een emailadres van skynet, dat inmiddels bij – een ruwe schatting – zo’n 4 à 500 mensen bekend moet zijn, waardoor het vrij onbegonnen werk is om eenieder te verwittigen dat ik van adres verander.

Indien ik bijv. naar Telenet zou omschakelen krijg ik logischerwijs een Telenet-adres en zit ik dus met een probleem.

Het behoud van een vroeger emailadres bij het switchen van operator zou dus wel handig zijn.

Maar kan dit technisch gezien ook?

Anybody?

(P.S. En als iemand op heden een praktische oplossing heeft voor mijn probleem: gaarne!)

Wetsvoorstel.

Een wetsvoorstel:

“Wet tot regeling van de voorwaarden om tot minister benoemd te kunnen worden:

Art. 1. Enkel verkozenen kunnen tot minister benoemd worden.

Art. 2. Om minister te worden zijn leeftijd (mits men meerderjarig is) noch afkomst noch beroep noch regionale spreiding noch (al dan niet bewezen) diensten aan andere politiekers (voorzitters van politieke partijen ingezonderd), noch partijpolitieke strategische overwegingen noch persoonlijk fortuin noch media-knuffelgehalte noch deelname aan (populaire) programma’s noch enig andere vorm van beroemdheid en/of (mannelijk of vrouwelijk) babe-gehalte van tel.

Art. 3. Om minister te worden dient de kandidaat enerzijds een examen af te leggen waarin de objectieve kennis van de materies waarover de kandidaat het ministerschap zou waarnemen wordt gemeten. De kandidaat dient minstens 90 % op dit examen te halen.

Art. 4. Om minister te worden dient de kandidaat anderzijds een gesprek af te leggen met een zo objectief mogelijk gekozen panel vertegenwoordigers van de belangrijkste maatschappelijke stromingen. De kandidaat dient dit panel te overtuigen van zijn of haar lange termijn denken, standvastigheid, bereidheid om fouten in te zien en te erkennen, betrouwbaarheid, eerlijkheid, duidelijke communicatie alsook bereidheid om zo nodig impopulaire beslissingen te nemen zo die in ’s Lands belang zijn.

Art. 5. De Koning wordt belast met de praktische modaliteiten van huidige wet.”

Noem me naïef maar deze wet mag wat mij betreft vandaag gestemd worden (zowel op federaal niveau als op alle regionale niveau’s).